محمد یوسف فـرید بنیانگذار کلپ باسکتبال آریانا ۱۳۵۵ هجـری شمسی کابل افغانستان

Herzlich Willkommen auf der Seite von Yousuf Farid!


سال ۱۹۶۰ در شهــــر زیبای کابل در خانواده متدین چشم به جهان گشودم دوره ابتدائی را درمکتب شادوشمشـــیــره به پایان رساندم



با سپـــری نمودن امتحان کانکور شامل لیسه عالی حبیبیه شده درسال ۱۹۷۸ از لیسه عالی حبیبیه فارغ گردیده در پوهنتون کابل محصل فاکولته ساینس شدم فاکولته ساینس را بدو دلیل انتخاب نمودم
اول اینکه من به رشته هوا شناسی علاقه زیاد داشتم .دوم اینکه برای تقویه تیم باسکتبال فاکولته ساینس نظر بدرخواست نعیم جان کبیر ومرحوم عطاوالله جان
تا سمستر پنج در رشته هواشناسی تحصیل نموده نظر به شرایط ناگوار آن زمان افغانستان عزیز را ترک کرده بتاریخ ۲۷ جوزا ۱۳۵۹ عازم پشاور. بتاریخ اول قوس به دهلی جدید و بتاریخ ۱۹ دلو ۱۳۵۹ عازم المان شدم
بعد از چند ماه در قریه (لیندینفلز) آمدم با گذشت چندین مصاحبه های مطبوعاتی ، تیم باسکتبال شهر ( اپینهایم ) پیشنهاد شامل تیم شانرا نمودند. با پیشنهاد تیم ( اپینهایم ) شروع به تمرینات نموده بعد از گذشت چند ماه مسابقات ( اوبرلیگاه )‌ براه انداخته شد در مسابقه چارم مقابل تیم دارمشتت قرار گرفتیم که تیمور جان انوریار بازیکن آن تیم بود. گرچه من وتیمورجان تقریبا ۵۰ کیلومتراز هم فاصله داشتیم و همیشه یکدیگر را میدیدیم

تیمور جان انوریار شخص بسیار قدردان ویک دوست نهایت باسپاس ویک پیلیر خوب تیم ملی باسکتبال که دوسال باهم در مسابقات تیم ملی همسفربودیم .وهمچنان در پیشاور مدت چند ماه با سایر اعضای تیم ملی باسکتبال شرایط دشوار مهاجرت را سپری نمودیم
نظر به شرایط آنزمان سال ۱۹۸۷در یکی از کورسهای تحصیلی درشهر(دارمیشتت ) شامل گردیده در رشته کمپوتر و اشتنوگرافی تحصیل نموده بعد از فراغت دریکی از تجارتخانه ها منحیث کارگر وبعد ازگذشت یکسال منحیث امر واردات وصادرات آن تجارتخانه مدت ۲۰ سال ایفای وظیفه نمودم


دفتر کارم



با بعضی آنها تقریبا ۲۰ سال همکار بودم

سفر تیم ملی باسکتبال

در تابستان ۱۹۷۸ مطابق سال۱۳۵۶هجری اولین سمینار باسکتبال در المپیک کابل دایر گردیده بود که من با چند تن از باسکتبالر های تیم ملی درین سمینار شرکت کرده بودیم . بعد از ختم این سمینار برای یک مدت کوتاه تیم باسکتبال لیسه ملالی را درهفته یک بار تمرین میدادم که از آنجا باسکتبالر خوبیکه بخاطرم است محترمه جمیله جان یکی از نزدیکترین دوست محترمه گلالی جان پژواک بود که بعدا در پوهنتون کابل سال ۱۳۵۸ باهم در فاکولته ساینس همضفی شدیم خانم های نهایت موُدب ولایق هرجایکه باشند با فامیل خویش در حفظ وپناه خداوند باشند. در سال ۱۳۵۶ بعد ازختم تورنمنت های باسکتبال در تیم باسکتبال معارف انتخاب گردیده وبرای تمرینات زمستانی مدت یکماه عازم قندهار شدیم. تیم معارف را اگثرا باسکتبالرهای لیسه نادریه تشکیل داده بود


سال۱۳۵۷ تیم باسکتبال لیسه سوریا را تمرین میدادم در هفته یکبار که ازآن لیسه چیزی خاص بخاطرم نیست نعیم خان معلم سپورت لیسه حبیبیه که به دارالمعلمین روشان تبدیل شده بود از من خواهش نمود در صورتیکه وقت داشته باشم اعضای تیم باسکتبال دارالمعلمین روشانرا تمرین دهم چون نزدیک خانه ما بود هفته یک ویا دوبار به آنها هم تمرین میدادم دراواخر سال تعلیمی بود و اولین سفرما همراه با تیم ملی والیبال طرف تاجکستان وختم تمرینات باسکتبال زمانیکه دوباره بکابل آمدم نصف امتحانات سالانه گذشته بود.که من باید به دو امتحان تیاری میگرفتم یکی کانکور ودیگر امتحان صنف دوازده

سال ۱۳۵۸به اثر تقاضای لعل محمد خان معلم سپورت لیسه حبیبیه شروع به تمرین دادن دارالمعلمین سید جمال الدین نمودم . چون خودم به جمنازیوم پولی تخنیک برای کلپ باسکتبال آریانا ضرورت داشتم بدین دلیل با لعل محمد خان چنین قرارداد نموده بودم درصورتیکه جمنازیوم پولی تخنیک در ایام زمستان در اختیار من گذاشته شود من حاضرهستم تیم های مورد علاقه شما را تمرین بدهم . خانم محترم متین جان یکی از پلیرهای دارالمعلمین سید جمال الدین بود که من چند مدت آنها را تمرین میدادم . تیم دیگر مورد علاقه لعل محمد خان لیسه انقلاب بود که آنها را هم تا زمانیکه در أفغانستان بودم تمرین میدادم
خلاصه وقت خودرا وقف برادران وخواهران هموطنم کرده بودم وعضوهیچ یک از احزاب سیاسی نبوده وضرورت هم نداشتم

فوتو فوق از البوم شاولی جان سدوزی

قرار بود که در المپیا ۱۹۸۰ مسکو شرکت نمایم صرف من باچند تن از اعضای تیم ملی باسکتبال ، افغانستان عزیز را ترک نموده عازم پشاور شدیم که آنها عبارت بودند از: داکتر فرید نعیم ،تیمورشاه انوریار ، سید منصور رایق ، علیشاه نوابی . و همرای ما متین جان هم شامل سفر بود. دو تن از اعضای تیم ملی باسکتبال بعد ازما افغانستان را ترک کردن که نعیم جان کبیر و عبدالولی کرزی بود . وقبل از ما ادهم جان وردک و جاهد جان همراه نیزکابل را ترک نموده بودند. بعضی هم در کابل ماندن ، مانند نذیراحمد وردک ،احسان جان سلطانی ، عارف جانِ فرید جان و همایون جان از لیسه غازی فراموش نباید کرد که قبل ازما بهترین و ورزیده ترین باسکتبالر ها بودند که من شخصا به هرکدام شان احترام خاص داشدم ازآن جمله مرحوم نعیم مسکینیار ، اسماعیل خان که افتخار ملاقات شانرا دوسال قبل در شهریکه زندگی مینمایم داشتم ، عبدالشکور سروری ، بریالی عثمان ، حکیم ، اسدالله کریمزاده، اورنک وردک، که این پلیرهای باسکتبال بین سالهای ۱۳۴۷ تا ۱۳۴۹بودند. که این معلومات را محترم شاولی جان سدوزی و منصور جان رایق برایم ارسال داشته اند